• Tedaviye gereksinimi olmayan serebral palsi‘li hastalar,
• Minimal tedavi ve desteÄŸe gereksinimi olan hastalar,
• Serebral palsi servislerinde tedaviyei, cihaza(ortez, protez, splint, dafo) ve desteÄŸe gereksinimi olan hastalar,
• Tamamen bağımlı olup, tedaviye cevap vermeyen hastalar.

Amerikan Serebral Palsi Akademisi (United Cerebral Palsy, UCP) tarafından geliştirilen sınıflandırmanın karışık olduğu kabul edilmektedir. Perlstein, bu grupları aşşağıdaki şekilde toplamıştır.

1. Klimik Bulgulara göre

   • Spastik,
   • Diskinetik;
     • Korea,
     • atetoz,
     • ballismus,
     • tremor,
     • rijidite,
     • distoni,
   • Ataksik.

2. Ekstremitelere dağılımına göre

   • dipleji,
   • parapleji,
   • monopleji,
   • tripleji,
   • kuadripleji,
   • hemipleji,
   • çift hemipleji,

3. Hastalığın Şiddetine Göre

   • Hafif: Hastanın Tedaviye gereksinimi yoktur ve bağımsızdır.
   • Orta: Tamamen bağımsız deÄŸildir, tedaviye ve yardımcı cihazlara gereksinimi vardır. Rehabilitasyon’a rehabilitasyon merkezleri‘nde cevap verir.
   • Åžiddetli: Tamamen bağımlıdır, rehabilitasyona cevap vermez. özel eÄŸitim gerektirir ve motor sistemle birlikte diÄŸer bozukluklarda görülmektedir.

4. Etyolojiye göre

   • Pre-Natal
   • Natal
   • Post-Natal

5. Beyin lezyonunun anatomik yerine göre

YenidoÄŸanın beyininin nörofizyolojik mekanizması ve reaksiyonları hakkında sınırlı olduÄŸu için, lezyonun yerini tam olarak saptamak oldukça zordur. Bununla birlikte, lezyon piramidal traktus‘da ise spastisite, ekstraprimidal yollarda, diskinezi, serebellum ve baÄŸlantılarındaki lezyonlarda ise ataksinin daha hakim olduÄŸu belirtilmektedir.